X
تبلیغات
دانشجویان سخت کوش
 

|+| نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه دهم خرداد 1391  |
 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه دهم خرداد 1391  |
 
دانشگاه آزاد اسلامی واحد سوسنگرد

ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه دهم خرداد 1391  |
 
تقدیر از دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی PDF چاپ نامه الکترونیک
نوشته شده توسط Administrator   
شنبه ۰۵ دی ۱۳۸۸ ساعت ۲۲:۲۴

مراسم تقدير از دانشجويان ممتاز دانشگاه علم و صنعت ايران در سال 1388، در روز چهارشنبه 11 آذرماه از ساعت 15 الي 17 در سالن آمفي تأتر شهيد بهرامي برگزار ‌گردید. در این مراسم برای اولین بار نام دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت ایران نیز به چشم می خورد.

 

تقدیر از دانشجویان ممتاز دانشگاه علم و صنعت ایران

تقدیر از دانشجویان ممتاز دانشگاه علم و صنعت ایران

 

علیرغم برخی ناهماهنگی های موجود و عدم تقدیر شایسته از دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی، حضور دانشجویان مرکز آموزش الکترونیکی در این مراسم را می توان نقطه عطفی در افزایش اعتبار علمی ایشان در دانشگاه علم و صنعت ایران دانست.

 

لیست دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی

لیست دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی

 

انجمن علمی دانشجویان مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت ایران نیز به این افتخار آفرینان علمی، صمیمانه تبریک عرض نموده و تلاش خود را جهت تقدیر شایسته تر از این عزیزان در همایش ها و گردهمایی های خاص دانشجویان مرکز آموزش الکترونیکی صورت خواهد داد.

 

دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی و مسولان مرکز آموزش الکترونیکی

مسولان و دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی

 

برای دانشجویان ممتاز مرکز آموزش الکترونیکی و دیگر دانشجویان، موفقیت روز افزون و کسب درجات و افتخارات بالاتر علمی را آرزومندیم.

با تشکر و آرزوی توفیق

(کمیته روابط عمومی)

انجمن علمی دانشجویان مرکز آموزش الکترونیکی


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1391  |
 

ارزیابی پیشرفت تحصیلی دانشجو 

 

معيارهای ارزيابی:

ماده 18 : ارزيابی پيشرفت دانشجو در هر درس براساس ميزان حضور و فعاليت در کلاس، انجام فعاليت درسی و نتايج امتحانات بين نيمسال و پايان نيمسال صورت می گيرد واستاد هر درس مرجع ارزيابی دانشجو در آن درس است.

تبصره:

برگزاری امتحان پايان نيمسال برای هر درس الزامی است.

 

ماده 19: معيار ارزيابی پيشرفت تحصيلی دانشجو نمره درس است ونمرات دانشجو در هر درس بصورت عددی بين صفر تا بيست تعيين می شود.

 

ماده 20: حداقل نمره قبولی در هردرس 10 است. دانشجوئی که در هر يک از دروس الزامی مردود شود در اولین فرصت ملزم به تکرار آن است با این حال نمرات کلیه دروس اعم از قبولی و ردی در کارنامه دانشجو ثبت و در محاسبه میانگین منظور می شود.

تبصره:

اگر دانشجوئی در يک درس اختياری مردود شد، بجای آندرس می تواند از جدول دروس انتخابی در برنامه مصوب، درس ديگری را انتخاب کند.

 

درس ناتمام:

ماده 21: درموارد استثنائی، نمره کارآموزی و کارورزی ، کار در عرصه و دروسی که در برنامه آموزشی مصوب توام با پروژه  ارايه می شود، در صورتيکه به تشخيص استاد و تائيد گروه آموزشی مربوط، تکميل آنها در طول يک نيمسال تحصيلی ميسر نباشد، ناتمام تلقی می گردد. نمره ناتمام بايد حداکثر تا پايان نيمسال بعد به نمره قطعی تبديل گردد.

تبصره الحاقی به ماده 21:

مدت زمان امتحان (ميان ترم و پايان ترم) برای دانشجويان جانباز، با توجه به وضعيت جسمانی آنها بنا به تشخيص کميسيون پزشکی يا پزشک معتمد دانشگاه وتائيد ستاد امور دانشجويان شاهد و ايثارگر دانشگاه حداکثر تا 2 برابر مدت زمان معمول آن قابل افزايش است.

 

اعلام نمرات:

ماده 22: استاد موظف است گزارش نمره نهائی هر درس را حداکثر ظرف مدت 10 روز پس از برگزاری امتحان آن درس به اداره آموزش دانشکده يا واحد مربوط تسليم نمايد.

 

ماده 23: اداره آموزش هر دانشکده موظف است نمرات دانشجويان را حداکثر تا دو هفته پس از برگزاری آخرين امتحان هر نيمسال و بعد از رسيدگی به اعتراضات دانشجويان و رفع اشتباهات احتمالی، به آموزش کل دانشگاه تسليم نمايد. (پس از وارد نمودن در کامپيوتر و انتقال آن ) .

تبصره:

نمره پس از اعلام به آموزش کل دانشگاه غير قابل تغيير است.

 

ميانگين نمرات:

ماده 24: در پايان هر نيمسال تحصيلی ميانگين نمرات دانشجو در آن نيمسال و ميانگين کل نمرات او تا پايان آن نيمسال و در پايان دوره تحصيلی، ميانگين کل نمرات دانشجو، محاسبه و درکارنامه وی ثبت می شود.

 تبصره1:

برای محاسبه ميانگين نمرات، تعداد واحدهای هر درس در نمره آن درس ضرب می شود و مجموع حاصلضرب ها در تمام دروسی که دانشجو برای آنها نمره گرفته است (اعم از ردی يا قبولی) بر تعداد کل واحدهای اخذ شده تقسيم می شود.

تبصره 2 :

دوره تابستانی، بعنوان نيمسال تحصيلی محسوب نمی شود. نمرات دروسی که دانشجو در دروه تابستانی می گذراند، تنها درمحاسبه ميانگين کل دانشجو محسوب می شود. به همين نحو نمرات دانشجو، درنيمسالی که الزاماً کمتر از 12 واحد انتخاب می کند، و کسر بودن واحدها خارج از اراده اواست نيز مانند دروس تابستانی در ميانگين کل اومحاسبه می شود، ولی آن نيمسال جزو حداکثر مجاز تحصيل دانشجو محسوب خواهد شد.

 

يادآوری مهم:

بر اساس مصوبه ششمين جلسه مورخ 21/12/1378 شورای عالی برنامه ريزی علوم پزشکی، درمواردی که تعداد واحدهای ارايه شده توسط دانشگاه کمتر از12 واحد باشد آن نيمسال جزو سنوات تحصيلی دانشجو محسوب نخواهد شد وليکن در صورت کسر ميانگين به عنوان نيمسال مشروطی محاسبه خواهد شد و در مواردی که بعلت مشکلات دانشجو، تعداد واحدها کمتر از 12 واحد باشد، آن نيمسال جزو سنوات تحصيلی دانشجو محسوب خواهد شد و در صورت کسر ميانگين به عنوان نيمسال مشروطی نيز محاسبه خواهد شد.

 

تبصره الحاقی به ماده 24:

نمرات مردودی 3 درس دانشجويان شاغل به تحصيل جانباز با حداقل 35% جانبازی و زوجه جانباز50% به بالا در ميانگين نمرات آنان محسوب نمی شود. مشروط بر اينکه نمرات هر يک از دروس مزبور پس از اخذ آنها در اولين فرصت ممکن و شرکت در امتحان های آنها کمتر از 12 نباشد. برای دانشجويان جانبازی که درصد جانبازی آنان بيش از 35% باشد، به ازای هر 10 % اضافه جانبازی يک درس به 3 درس فوق افزوده می شود و در هر حال تعداد دروس حذف شده نبايد از 5 درس تجاور کند.

 

مشروطی:

ماده 25: ميانگين نمرات دانشجو در هيچ نيمسال تحصيلی نبايد کمتر از12 باشد. در غير اينصورت نام نويسی دانشجو در نيمسال بعد، بصورت مشروط خواهد بود.

تبصره:

دانشگاه موظف است موضوع مشروط بودن دانشجو را هر بار به وی، کتباً اطلاع دهد. و يک نسخه از آن را در پرونده دانشجو ضبط نمايد. با اين وصف قصور در اخطار به وی از طرف دانشگاه و يا اظهار بی اطلاعی دانشجو از اين امر ، مانعی در اجرای مقررات نخواهد بود.

 

تذکر: کارنامه هر نيمسال گويای وضعيت دانشجو می باشد و به منزله ابلاغ کتبی به دانشجو خواهد بود.

در طول هر نیمسال در صورت اریه به موقع نمرات کارنامه همان نیمسال توسط ادره کل خدمات آموزشی در 3 نسخه تهیه شده که دو نسخه آن به اداره آموزش دانشکده ارسال می شود تا یک نسخه از آن تحویل دانشجو شود. دانشجو موظف است در صورت داشتن اشکال در ریز نمره در تاریخ تعیین شده به اداره خدمات آموزشی مراجعه نماید و رفع اشکال نماید. در غیر این صورت اشکال در کارنامه به عهده خود دانشجو خواهد بود.

 

ماده 26 : دانشجوئی که به صورت مشروط نام نويسی می کند، جز درآخرين نيمسال تحصيلی حق انتخاب بيش از 14 واحد درسی در آن نيمسال را ندارد.

 

اخراج دانشجوی مشروط:

ماده 27: در صورتی که ميانگين نمرات در دوره های کارشناسی پيوسته و کارشناسی ارشد پيوسته در سه نيمسال متوالی يا 4 نيمسال متناوب و در دوره های کاردانی و کارشناسی ناپيوسته، در دونيمسال تحصيلی اعم از متوالی يا متناوب کمتر از 12 باشد در هر مرحله ای که باشد، از ادامه تحصيل محروم می شود.

 

ماده 28: دانشجوئی که به لحاظ مشروط شدن بيش از حد، از ادامه تحصيل در دوره کارشناسی محروم می شود، در صورتيکه واحدهای مقطع پايين تر رشته مربوطه را تا سقف مجاز به موفقيت گذرانده باشد و ميانگين کل او در اين واحدها کمتر از 12 نباشد، ميتواند با رعايت ساير ضوابط مربوط، مدرک مرسوم پايين تر را در آن رشته دريافت کند.

تبصره : در صورتی که رشته تحصيلی دانشجو در  مقطع پايين تر وجود نداشته باشد وآن رشته فاقد برنامه مصوب باشد، دانشجو می تواند با نظر گروه آموزشی مربوط، به يکی از رشته های موجود نزديک به رشته تحصيلی خود، در مقطع پايين تر، در آن دانشگاه يا دانشگاه ديگر تغيير رشته دهد و پس از تطبيق واحدها با رشته جديد و گذراندن واحدهای کمبود، در آن مقطع فارغ التحصيل شود. بديهی است که تطبيق واحدها و تعيين دروس کمبود، بر عهده گروه آموزشی دانشگاه پذيرنده است.

 

ماده 29: دانشجوئی که بدليل مشروط شدن بيش از حد، از ادامه تحصيل محروم می شود، در صورت انجام يا لغو تعهداتی که در دوران تحصيل سپرده است، می تواند برای تحصيل مجدد، در آزمون سراسری شرکت کند، و در صورت قبولی در رشته مورد علاقه خود ادامه تحصيل دهد. دانشگاه پذيرنده می تواند، واحدهائی را که دانشجو در رشته قبلی گذرانده است با برنامه رشته جديد تطبيق داده و طبق ضوابط اين آيين نامه بعضی يا تمام آنها را بپذيرد.

 

شمول آيين نامه به دوره کارشناسی ارشد پيوسته:

ماده 30:  دانشجوی دوره کارشناسی ارشد پيوسته، در طول تحصيل تا سقف واحدهای قابل قبول دوره کارشناسی (135 تا 140) تابع مقررات اين آيين نامه است و در دروس تخصصی، پروژه و پايان نامه که در برنامه مصوب با علامت ستاره مشخص شده اند تابع آيين نامه کارشناسی ارشد ناپيوسته خواهد بود.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1391  |
 

طرح پیراپزشکان و مشکلات دانشجو ها

سلام دوستان. متاسفانه خبر می رسد که مسئولین وزارت بهداشت قانون طرح را از امسال اجرایی می کنند و هر کسی که طرح نرفته باشد نمیتواند در کنکور کارشناسی ارشد وزارت بهداشت شرکت کند … من اسشمو میذارم حق کشی قانونی. چون وزارت بهداشت متولی امور آموزش پزشکی است و طبق قانون میتواند هر قانونی را با توجه به نیازات خود تصویب کند و آن را اجرا کند ولی گاهی این قانون ها با توجه به تجربه قبلی مناسب نبوده و یا نخواهد بود. قانون فعلی که اجرا می شود به همه بچه های پیراپزشکی اجازه می دهد که آینده خودشون را خودشون انتخاب کنند و تصمیم گیری در انتخاب درس، سربازی و یا طرح با خود فرد است ولی با اجرای قانون جدید همه باید و مجبورا… تاکید می کنیم باید….. به طرح بروند و بعد از گذراندن مدت طرح خود در کنکور ارشد شرکت کنند در حالی که چنین قانونی برای سایر رشته ها اجرا نخواهد شد و بهترین فرصت است تا رشته های غیرتخصصی وارد گرایش های اختصاصی علوم آزمایشگاهی شوند که از نظر سیاست های آموزشی شاید تصمیم درستی نباشد…اما در این مورد چند نکته قابل تامل است. اول اینکه چرا چنین قانونی باید و مجبوری باشد در حالی که در برخی از شهرهای بزرگ به ویژه تهران باید برای رفتن به طرح مدتی (۱ تا ۳ سال) منتظر ماند؟ چرا باید با اجرای این قانون بچه های سایر رشته ها ظرفیت های بسیار کم گرایش های علوم آزمایشگاهی را تسخیر کنند!!! علتش هم کاملا معلومه چون بچه های علوم باید چند سال مشغول سربازیو طرح باید باشند و بعد چند سال دوباره تحصیلات خود را ادامه بدهند ولی بچه های سایر رشته ها با اتمام تحصیلات کارشناسی میتوانند در گرایش های ارشد ادامه تحصیل بدهند.دوم اینکه رشته علوم آزمایشگاهی رشته ای است که دارای دانشجویان بسیار زیادی است بنابراین با توجه به تعهد بچه ها نسبت به وزارت بهداشت هیچ کم و کاستی نسبت به کمبود نیرو وجود ندارد و حتی دانشگاه های غیر انتفاعی هم دانشجوی علوم دارند. نکته بعد اینکه اجرا این قانون شاید از نظر مسئولین قابل توجیه هست ولی من به عنوان یک دانشجو با اجرای این قانون کاملا دپرس می شوم و هیچ امیدی برای ادامه تحصیلاتم نخواهم داشت و  معرتضم . چون فاصله عامل فراموشی است و چه بد اینکه فاصله بین درست بیافتد چون سرمایه ۱۵ -۱۷ ساله بچه ها برای چند سال راکد می ماند و این خود بزرگترین عامل برای نامیدی نسبت به اینده است . این نظر شخصی خودم هست… نکته اخر اینکه قانون طرح باید اجرا شود و همه دانشجویان پیراپزشکی مسئولن که این قانون را اجرا کنند ولی چرا باید به بدترین شکل این قانون را اجرا کنیم؟ مثلا اگر برای دانشجوهای برتر فرصت بدهند ویا اینکه یک سال حداقل برای بچه های پیراپزشکی فرصت بدهند هیچ مشکلی پیش نمیاد و انگیزه هم ایجاد می شود.در اخر باید بگیم که تنها این متن از زبان یک دانشجوی علوم است و چیزی بیش نیست و شاید همش اشتباه باشد ولی بالاخره ما هم از بعد دانشجویی این قضیه را دنبال می کنیم و از دید ما اجرای چنین قانونی باعث مشکلات فوق می شود ولی بازهم امیدوار به آینده مثل همیشه …. امیدواریم که وزارت بهداشت دلیل قانع کننده ای داشته باشد و لااقل یک سال فرصت به بچه ها بدهند … خوشحال می شویم که بچه ها نظرات خودشون را در این مورد اعلام کنند و از کارهایی که در دانشگاه خودشون برای اطلاع رسانی بچه ها ی علوم انجام می شود را بین بچه ها به اشتراک بگذارند..


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391  |
 
دختران دانشجو و مشكلات دانشجويي

دختران دانشجو و مشكلات دانشجويي

 

هرجا كه پا مي گذارد با چادر سياه و چهره شهرستاني و كلاسور و كتاب هايي كه به دست دارد، شناخته مي شود. حتي بيش از آنكه حرفي بزند، لهجه شيرين شهرستاني اش آخرين حكم قطعي غريب بودنش را آشكار مي كند. به او به چشم يك دختر غريبه و تنها نگاه مي كنند. دختري كه دور و بدون حمايت مردان خانواده، يكه و تنها زندگي مي كند. درچشم آن ها كه شهرستاني بودنش را حدس زده اند. چيزهاي زيادي ديده است. گاه تحسين، گاه دلسوزي، گاه حمايت و گاهي كنجكاوي و گاه هم برق هايي كه ترس و بي پــناهي را دردلش زنده كرده است. براي او كه تا چندي پيش درشهر كوچكش درحمايت خانواده اش تنها چشم هايي را آشنا را مي ديد كه نگاه هاي آشنا داشتند. حالا ديدن اين همه چشم و نگاه عجيب و غريب كه امكان تفسير همه آن ها برايش وجود ندارد، كاري بسيار سخت و طاقت فرساست، مي داند بايد محتاط عمل كند اما خيلي دلش مي خواهد يك روز بدون هيچ هراسي دراين شهر بزرگ بدون اينكه به چشم يك دختر دانشجوي شهرستاني غريب ديده شود قدم بزند و از لهجه شهرستاني اش هيچ شرم و هراسي به دل راه ندهد. اما او مي داند و همه شهر مي بينند كه او يك غريبه است.
دختران دانشجويي كه از شهرستان هاي كوچك به تهران پا مي گذارند در بدو ورودشان به اين شهر پرجمعيت و شلوغ معمولا دچار احساس ترس و دلهره هاي خاصي مي شوند كه در شهرستان كوچكشان آن را تجربه نكرده اند. اغلب اين دختران درحالي به شهرهاي بزرگ تر نظير تهران پا مي گذارند كه تا آن زمان تجربه دور ماندن از خانواده را نداشته اند و پيش از اين تهران را از نزديك نديده اند و آنچه درمورد آن شنيده اند حاكي از ناامني و شلوغي و جنايت و بزرگي بوده است. چيزي كه هراس دوري از حمايت خانواده ها را درآن ها تشديد مي كند.
مريم عسگري يكي از ده ها هزار دانشجوي شهرستاني مقيم تهران مي گويد: اولين بار كه به تهران آمدم. به همراه پدرم بودم وقتي از او خداحافظي كردم تا درخوابگاه زندگي كنم يك دفعه احساس تنهايي و هراس شديدي به من دست داد. زيرا تا آن وقت بدون خانواده ام جايي نرفته بودم. شايد باورتان نشود اما درشهرستان كوچكمان هم براي رفتن به خريد و مهماني هم تنها نبودم. تنها مسيري كه تا آن روز بدون خانواده طي كرده بودم. مسير نزديك مدرسه ام بود كه با دوستان همكلاسي ام مي رفتم. حالا توي يك شهر بزرگ تنهاي تنها بدون اينكه هيچ كس را بشناسم سرگردان بودم. روزهاي اول براي خريدهاي ساده از نزديك ترين مغازه ها هم ترس داشتم. علاوه بر آنكه دلتنگي دوري از خانواده عذابم مي داد. تنهايي و ترس هم مرا دائم از آمدن به دانشگاهي دريك شهر بزرگ پـشيمان مي كرد. خوشبختانه خيلي زود با بچه ها دوست شد و چون آ ن ها هم احساس مشابه من را داشتند حس همدردي و دوستي به مرور مرا با محيط مأنوس كرد و حالا شايد باورتان نشود. فكر مي كنم براي برگشتن و زندگي درآن شهرستان كوچك مشكل خواهم داشت.
سعيده خان بيگي يكي ديگر از دانشجويان مي گويد: حس مي كردم تنها و مستقل زندگي خواهم كرد و اين برايم دلچسب و شيرين بود. تمام تلاشم اين بود كه درتهران قبول شدم و بالاخره موفق شدم هرچند دوري از خانواده برايم سخت بود. اما كم كم به آن عادت كردم، چرا كه شوق يك زندگي روي پاهاي خودم، مشكلات را آسانتر مي كرد. با اين همه نمي توانم انكار كنم كه اوايل خيلي برايم سخت بود كه دريك شهر به اين بزرگي كه همه جايش برايم ناآشنا بود زندگي كنم.
خانواده هر روز به من زنگ مي زنند و به من سفارش مي كنند كه مواظب خودم باشم. از نظر آن-ها تهران مثل يك تونل وحشت مي ماند. مثلا اگر ساعت 7 زنگ بزنند و من هنوز به خوابگاه نرسيده باشم. نگران مي شوند و كلي نصيحتم مي كنند كه قبل از ساعت 6 و تاريك شدن هوا بايد به خوابگاه برگردم. آن ها فكر مي كنند اين جا هم مثل شهرستان است و هيچ دختري به تنهايي بعد از ساعت 6 نمي تواند بدون خطر درشهر گردش مي كند. درحالي كه من كلاس هايي دارم كه تازه ساعت 6 شروع مي شود. بيشتر دانشجوياني كه از شهرستان هاي كوچك به شهرهاي بزرگتري نظير تهران مي آيند در وهله اول، دوري از خانواده را احساس مي كنند. خانواده اي كه هيچ گاه از آن ها دور نبوده اند و دلتنگي و نوعي نگراني از اين دوري و حس تنها ماندني كه البته پس از مدت كوتاهي كمرنگ تر مي شود و درعوض نگراني هاي ديگري بروز مي كند. دختران دانشجو دراين زمينه به طور معمول بيشتر از پسران دچار مشكل مي شوند. دختران به دليل وابستگي بيشتر به خانواده و به دليل خطرات و تهديدهايي كه بيش از پسران براي آنها وجود دارد دراين زمينه مشكلات بيشتري حس مي كنند.
يكي از اين دختران دانشجو دراين زمينه مي گويد: همه رفتار متفاوتي نسبت به ما دارند. خيلي ها وقتي مي فهمند يك دختر تنها و به دور از خانواده هستي، فورا به فكر سوءاستفاده از اين خلأ عاطفي مي افتند. آنها فكر مي كنند دختران شهرستاني به دليل سادگي و بي تجربگي خيلي زودتر و ساده تر فريفته مي شوند. درهر حالت كاملا حس مي كنم نوع رفتارها و نگاهها و حرفها در خيلي از موارد نوعي ديگر است. درصورتي كه اگر تهراني باشي آن طور نيست. به گفته وي خطرهايي كه يك دختر شهرستاني را دراين شهر تهديد مي كند بيشتر از خطرهايي است كه يك دختر را به طور معمول دراين شهر تهديد مي كند.
اختلاف فرهنگي و نوع زندگي متفاوت در شهرستان هاي كوچك نسبت به شهرهاي بزرگتر اغلب در بدو ورود دانشجويان براي آنها مشكلاتي را ايجاد مي كند. دختران در شهرهاي كوچك عموما امنيت بيشتري را حس مي كنند اما در عوض محدوديت هاي بيشتري نيز براي آنها وجود دارد.
ليلا متقيان دانشجوي يكي از شهرستان هاي جنوبي كشور دراين زمينه مي گويد: مي ديدم كه در اينجا دخترها به راحتي مي روند در پارك ها بدمينتون بازي مي كنند، بلند حرف مي زنند و مي خندند. گاه كه عجله دارند توي خيابان مي دوند به كافي شاپ ها و رستوران ها مي روند و براي ديدن فيلم به سينما مي روند. خيلي راحت حرفهايشان را مي زنند. درحالي كه اين كارها براي من عجيب بود. ما اجازه هيچكدام از اين كارها را در شهرستان نداشتيم. مثلا هيچ وقت حتي اگر عجله داشتيم. نمي توانستيم درخيابان بدويم و اگر كسي اين كار را مي كرد همه به او طوري نگاه مي كردند كه خودش از خجالت آب شود و يا به تنهايي و يا با جمع دخترانه به سينما يا رستوران رفتن هم بدون اينكه نگاه سنگين ديگران را روي شانه هايت احساس كني امكان نداشت. تقريبا هيچ دختري اين كار را نمي كرد و هيچ خانواده اي هم اجازه چنين كاري را به دخترانش نمي داد.
اين دختران پس از آنكه زندگي درتهران را آموختند، دربرگشت به شهرستان به خاطر محدوديت هايي كه در شهرستان براي آنها وجود دارد، بسيار سخت و بي رحمانه مي يابند و بازگشت به آن محدوديت ها برايشان غيرممكن و يا مشكل مي شود و لذا ماندن درتهران را به زندگي امن تر و آسان تر در كنار خانواده ترجيح مي دهند، زيرا در صورت بازگشت به شهرستان براي هماهنگي دوباره با فرهنگ آن جا به مشكلاتي برمي خورند.
گاه اختلافاتي در اين زمينه با خانواده و يا جامعه كوچك شهرستاني خود پيدا مي كنند. درمقابل دختراني نيز كه از شهرهاي بزرگتر سفر مي كنند، مشكلات زيادي دارند و محدوديت ها و اختلافات فرهنگي كه در شهرستان هاي كوچكتر نسبت به شهرهاي بزرگ وجود دارد، زندگي را براي آنها دشوار مي كند. آنها به دختراني كه از شهرهاي بزرگتر آمده اند طوري نگاه مي كنند كه انگار رفتار سبك و به دور از متانتي دارند. مثلا دختري كه به راحتي اگر عجله داشته باشد درخيابان مي دود و يا با دوستانش براي ديدن فيلم به سينما مي رود دختر متيني محسوب نمي شود. گاه حتي خانواده ها دخترهاي بومي خود را از معاشرت با اين دخترها برحذر مي كنند. براي آنها بسيار عجيب است كه اگر دختري بخواهد براي رفع دلتنگي به تنهايي ساعتي را بر روي نيمكت سبز پاركي به فكر فرو رود يا براي لذت بردن از هواي دلچسب پاييز درتنها خيابان پر درخت شهر آرام قدم بزند

ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391  |
 

|+| نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391  |
 
 
بالا